Vraag, antwoord en bevestiging uit Swedenborgs werken.

WAT IS DE NATUURLIJKE ZIN?

De uiterste zin, genoemd de zin van de letter,

waarin de engelen van het natuurlijke rijk van de Heer of de eerste hemel zijn;

en de mensen die daarmee verbonden zijn.

Leer over de Gewijde Schrift 6 (gedeeltelijk):

Vanuit deze dingen volgt, dat het Goddelijk voortgaande uit de Heer tot zijn laatsten, neerdaalt door drie graden, en genoemd wordt hemels, geestelijk en natuurlijk. Het Goddelijke dat uit de Heer tot de mensen neerdaalt, daalt door die drie graden neer, en wanneer het is neergedaald, bevat het die drie graden in zich: al het Goddelijke is zodanig; daarom is het, wanneer het in zijn laatste graad is, in zijn Volheid; zodanig is het Woord. Dit is in zijn laatste zin natuurlijk, in zijn innerlijke zin is het geestelijk, en in de binnenste zin hemels, en het is Goddelijk in elke zin. Dat het Woord zodanig is, verschijnt niet in de zin van de letter ervan, die natuurlijk is, ter oorzake hiervan, dat de mens van de wereld voordien niet iets had geweten over de hemelen, en vandaar niet wat het geestelijke, en wat het hemelse, en aldus ook niet het onderscheid tussen deze en tussen het natuurlijke.

Ware Christelijke Religie 195.

Uit de Heer gaan voort, het een na het ander, het GODDELIJK hemelse, het GODDELIJK geestelijke en het GODDELIJK natuurlijke. Het GODDELIJK hemelse wordt al datgene genoemd, wat uit Zijn Goddelijke liefde voortgaat, en al dit is het goede. Het GODDELIJK geestelijke wordt al datgene genoemd, wat uit Zijn Goddelijke wijsheid voortgaat, en al dit is het Ware. Het GODDELIJK natuurlijke is uit beide, het is de samenvatting daarvan in laatste. De engelen van het hemelse rijk, vanuit wie de derde of hoogste Hemel is, zijn in het Goddelijke dat uit de Heer voortgaat, dat het hemelse wordt genoemd, want zij zijn in het goede van de liefde uit de Heer. De engelen van het geestelijk rijk van de Heer, vanuit wie de tweede of middelste hemel is, zijn in het Goddelijke dat uit de Heer voortgaat, dat het geestelijke wordt genoemd, want zij zijn in de Goddelijke wijsheid uit de Heer. De engelen van het natuurlijk rijk van de Heer, vanuit wie de eerste of laagste hemel is, zijn in het Goddelijke dat uit de Heer voortgaat, dat het Goddelijk natuurlijke wordt genoemd, en zij zijn in het geloof van de naastenliefde uit de Heer. De mensen van de Kerk echter zijn overeenkomstig hun liefde, wijsheid en geloof in een van die rijken, en in welk rijk zij zijn, in dat rijk komen zij ook na de dood. Van dien aard als de hemel is, van dien aard is ook het Woord van de Heer: in zijn laatste zin is het natuurlijk, in de innerlijke zin is het geestelijk, en in de binnenste zin hemels, en in elke zin Goddelijk; vandaar is het aangepast aan de engelen van de drie hemelen, alsmede aan de mensen.
Hemelse Verborgenheden 3476

Hieruit kan men weten, hoe het met het Woord gesteld is; want het Woord werd door de Heer aan de mens, alsmede aan de engelen gegeven, opdat zij daardoor bij Hem zijn; want het Woord is het middel, dat de aarde met de hemel verbindt, en door de hemel met de Heer. Het is de letterlijke zin ervan, die de mens met de eerste hemel verbindt; en aangezien er in de letterlijke zin een innerlijke zin is, die over het rijk van de Heer handelt, en er in deze zin een hoogste zin is, die over de Heer handelt, en deze zinnen in volgorde de een in de ander liggen, blijkt hieruit duidelijk, van welke aard de vereniging met de Heer door het Woord is.

WAARTOE DIENT DIE ZIN?

Deze dient als houder en zo,

als de basis en de steun,

van de twee meer innerlijke zinnen.

Ware Christelijke Religie 212.

Er zijn drie hemelen, de hoogste, de middelste en de laagste; de hoogste hemel maakt het
hemelse rijk van de Heer uit; de middelste hemel maakt Zijn geestelijk rijk uit; en de laagste hemel maakt Zijn natuurlijk rijk uit. Evenals er drie hemelen zijn, evenzo zijn er ook drie zinnen van het Woord: een hemelse, een geestelijke, en een natuurlijke, waarmee ook die dingen samenvallen, die boven in nr. 210 werden gezegd; namelijk, dat de eerste in de middelste is, en door de middelste in de laatste, geheel en al gelijk het einddoel in de oorzaak, en door de oorzaak in de werking. Hieruit blijkt duidelijk, van welke aard het Woord is, namelijk, dat in de zin van zijn letter, die de natuurlijke is, een innerlijke zin gelegen is, die de geestelijke is, en in deze de binnenste zin, die de hemelse is. En dat aldus de laatste zin, die de natuurlijke is, en de grondslag en het firmament van de twee innerlijke zinnen is.
Leer over de Gewijde Schrift 27.

De zin van de letter van het woord is de basis, de samenhouder en het firmament van de geestelijke en de hemelse zin ervan. In elk Goddelijk Werk is een eerste, een middelste en een laatste; en het eerste gaat door het middelste tot het laatste, en zo ontstaat het en blijft bestaan; vandaar is het laatste de basis. Voorts is het eerste in het middelste, en door het middelste in het laatste, aldus is het laatste de samenhouder: en omdat het laatste is de samenhouder en de basis, is het ook firmament.